امروز مسابقه راگبی هست بین ایالت ما و یه ایالت دیگه و شرکت ما به دو دسته تقسیم شده بودن. طرفدارهای هر تیم امروز به رنگ تیم دلخواه اومده بودن. یه جورایی مدل همون قرمزته و آبیته. حالا باید ببینیم امشب کی میبره. من که زیاد برام مهم نیست هر کی ببره ولی خوب بیشتر دلم میخواد که ایالت ما ببره. حالا نبرد هم نبرد.

من آخر سر به خاطر این ایمیل جواب ندادن سرم میره بالای دار. یعنی اگه همه دوستای من بشینن دور هم و بخوان عیب های منو بشمارن و به توافق برسن بدون استثنا به این ایمیل همگی اتفاق نظر دارن. امروز داشتم با یکی از دوستام حرف میزدم. گفت ایمیل منو گرفتی گفتم اره گفت حداقل یه کلمه جواب میدادی. بهش گفتم واقعا میخواستم جواب بدم ولی صبح زود خوندم بعدش هم هی گفتم زنگ میزنم بعدش هم یادم رفت بعدش هم که الان دارم حرف میزنم. بعدش هم گفت تو کلا با ایمیل جواب دادن مشکل داری. دیدم راست میگه دفعه اول ذومم نیست که بخوام از خودم دفاع کنم.

پاسپورتم رسیده دستشون ولی هنوز زحمت باز کردن به خودشون ندادن. همین که زحمت کشیدن و دیدن پاکت من اونجاست باید برم خدا رو شکر کنم. خلاصه اینکه صد رحمت به اداره گذرنامه تو ایران.

بابام هر بار باهام صحبت می کنه ازم می پرسه کی میای.  فرق نمی کنه من ۲ روز قبلش حرف زده باشم یا یه هفته قبل .هر دفعه این جزو سوالهایی که باید جواب پس بدم. عین هر دفعه می گم نمی دونم  احتمالا تو ۳ یا ۴ ماه آینده. ایندفعه گفتم باباجون من هر دفعه همین سوال رو می کنی همین جواب رو هم میشنوی. میگه اینجوری که نمیشه من هرکی ازم بپرسه هی بگم نمی دونم من هم باید یه تاریخی بگم. تو دلم خدا رو شکر می کنم که بابام تاریخی نمی دونه چون خودم هم نمی دونم ولی اگه بدونم هم نمی گم. خیر سرم می خوام برم یه کم کارآگاه بازی کنم ببینم کی به کیه چی به چیه.  .

پ.ن: فعلا که تا الان ما برنده ایم. من زیاد از قوانینش سر در نمیارم ولی امتیازی که نشون میده فعلا ما داریم می بریم.